Pokazywanie postów oznaczonych etykietą japonia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą japonia. Pokaż wszystkie posty

sobota, 5 lipca 2014

Jak to paskud strzeze sekretow... czyli Pan Maz z Peru

iA to tak wlasnie... jak gotuje to uzywam tego co akurat jest w lodowce. Nie tworze listy zakupow akurat na golabki, ktore watpei zeby sie doczekaly debiutu w mojej kuchni. Wspominalam, ze ze mnie len? 

Takze zadnych bigosow, czy innych pierogow u nas nie ma. Sa za to zapiekanki, makarony i ciasta.

W weekendy gotuje M i stara sie przyrzadzac tylko peruwianskie potrawy.
Od ceviche po carapulcra, ktorego zreszta nie znosze...

Najfajniejsze, a jednoczesnie okropnie wkurzajace jest to, ze bierze przepisy z domu i je chowa! A jak przygotowuje jedzenie to zasuwa drzwi od kuchni i burczy jak probuje cos podejrzec... Oczywiscie moge sobie sprawdzic z czego co jest zrobione, ale uznalam ze calkiem mi to ja reke- od peruwianskiego jedzenia jest on. Ja tylko jem. Oczywiscie jak mi cos zasmakuje to marudze o powtorke z potrawy. Ale zyczenia tak jakby rozplywaja sie w powietrzu i dostaje to co jemu sie zamarzy.

Dzisiaj byla potrawa jedna z moich ulubionych: Papa a la huancaina.

zadna filozofia- ugotowane ziemniaki a na nich sos i jajko na twardo. Tak, jajka na twardo dorzuca fo kazdej potrawy... kupujemy hurtowo...
Ten sosik bardzo lubie, jest dosc pikantny  i gesty. Powinien byc bardziej lejacy, ale akurat taki wyszedl. Jeszcze zostalo i zamierzam podkrasc na kolacje. Ale zwykle musze sie dzielic...

Cebiche- surowa ryba marynowana w soku z cytryny z kolendra i innymi przyprawami, ktorych nazw oczywiscie nie pamietam. dodatkowo z prazona duza kukurydza i inna kukurydza- choclo jak dobrzr pamietam. Pysznosci! lubie bardzo! Osmiorniczka i slodki ziemniorek tez sie zalapali!

Paskud bardzo lubi polska kuchnie: schabowe, pierogi, czerwony barszcz, ktory oczywiscie mamy w proszku... tak... wystarczy na az po swietach.

Takze u nas kulinarnie bardzo roznie. Weekendy przewaznie peruwianskie, zwykle dni... to co sie nawinie ;) 

Dzisiejsze szalenstwo w postaci 2 postow uwazam za zakonczone. Postaram sie wrzucac nasze weekendowe potrawy, bo sa o wiele ciekawsze niz moj makaron z pesto i orzeszkami. 


wtorek, 11 marca 2014

3 Rocznica Tohoku

iMijaja 3 lata od poteznego trzesienia ziemii. 3 lata od tsunami zalewajacego gospodarstwa domowe. 3 lata od pamietnego Skype z M, kiedy od razu zabralam sie za kupno biletu lotniczego dla niego do... gdziekolwiek byle tylko z dala od Japonii.  Zdazylam juz wstac i oczywiscie wlaczyc Skype, chwilke porozmawiac, aby za moment widziec jak wszystkie polku sie ruszaja i kubki spadaja. M uspokaja, ze przeciez zaraz minie. Tak szybko nie minelo. M wybiegl z domu zabierajac tzw plecak ewakuacyjny. Ja zostalam z na nieszczescie dzialajacym wciaz Skype i tak sluchxalam dzwieku zbitych talerzy, otwirajacych sie dzwi od szafy (wciaz skrzypia...) . Udalo mi sie jeszcze dodzwonic do niego i dowiedziec, ze jest w strefie ewakuacyjnej. Po  kilku godzinach pozwolili wrocic do domu, ale anj telefony ani internet nie dzialaly.  Dopiero nastepnego ranka zadzwonil mowiac, ze i on i moj brat sa cali, mieszkania tez. Na szczescie tam rsunami nie dotarlo. Ale strach pozostal. 

W tym roku pierwszy raz jestem w Japonii podczas rocznicy i w sumie spodziewalam sie obchodow polskiego typu: duzo kwiatow, przemowy itp. Ale przynajmniej tutaj w Atsugi nie ma nic. Ludzie zachowuja sie jak gdyby nic sie nie stalo. Fakt, ze tutaj malo kto zostal ranny.
Jedyny znak rocznicy to bylo 5 minut ciszy w zakladach, no urzedzie podatkowym. Innych znakow nie zauwazylam, wyglada , ze ludzie nie chca pamietac o tych przerazajacych chhwilach.

Przyznaje, ze psychicznie cierpie podczas kazdego trzesienia. Okropne uczucie, gdy rusza sie grunt pod nogami, ktory az do pierwszego przyjazdu do Japonii byl stabilny!  Ostatnio u nas nie trzesie wcale i niech tak zostanie. 
Wszystko powyzej to moje odczucia i przemyslenia, moze i sa nieprawidlowe, ale wlasne.

Ponizej link do fundaji, ktorej mam zaszczyt byc czescia. 
http://myjapan.withtank.com

A tak juz poza rocznica, to wisnie zaczynaja kwitnac, slonce szaleje( moja buzia kwaszona Atredermem to czuje, mimo filtrow), a wiatr zupelnie jak w Danii...

Zapowiadany wieki temu sklepik bedzie mial uroczyste otwarcie w przyszlym tygodniu, po wielkich walkach z ... lenistwem ;) 


środa, 26 lutego 2014

o japonskich szpitalach



Doswiadczenia mam z japonskimi szpitalami jako co prawda pacjent dochodzacy, ale zawsze. Dzisiaj wizyta kontrolna wiec tak przy okazji opis na blogu.

Kazdy pacjent ma swoja elegancka karte i wszystko jest na niej zareejstrowane. Na mojej mam imie z bledem... bo sie zorientowalam jak juz dostalam i wymiana za duzo czasu i emocji by mnie kosztowala. 

Ponizej szpital. Szpital jak szpital, wszystko jest, nie jakos super nowoczesnie, ale lecza dobrze- przynajmniej mnie.  Panstwo ze zdjecia ponizej dbaja o formalnosci, a po prawej to juz chyba najwazniejsza komorka-kasa. Tutaj kazdy placi, z ubezpieczeniem jest przystepnie, bez... coz mialam ten zaszczyt zazadac MRI... co tu duzo mowic ;) wynioslo duzo, ale rezonans otrzymalam w ciagu 30 minut od wejscia do szpitala, wynik niecale pol godziny po zakonczeniu badania.

Ludzi tez sie troche zebralo. Siedzenia mieciutkie, jak jest miejsce to i przespac sie mozna.

Do lekarza najlepiej przyjsc raniutko, to moze i da rade miec wizyte do 10. Nauczona polskim doswiadczeniem tym razem przyjechalam do szpitala p 6:40! 
Bylo pusto, nawet pudelka na karty pacjenta nie byly wystawione. szybki pomiar cisnienia i mozna wrzucic karte do skrzynki. udalo mi sie byc pierwsza, ale zaraz po mnie  wpadlo kart na oko 15. widac noc byla ciezka.
Wspomniana skrzynka na karty pacjenta. Wrzucasz karte i czekasz... czasem dlugo! 


Do 12 u mnie przyjmowani sa pacjenci w wiekszosci bez wczesniejszego umowienia, chociaz mi zawsze udaje sie zaklepac kolejna wizyte rano.

Czym sie rozni japonski szpital( moge mowic tylko o tych, do ktorych chodze) od polskich?  Przynajmniej w moich az tak glosno nikt nie narzeka. Oczywiscie zdarzaja sie glosni komentatorzy. Dzisiaj na przyklad widac zdenerwowany pan oznajmil, ze jak to on ma byc przyjety po mnie... Moj szpital jest na wsi, wiec do obcych nikt przyzwyczajony nie jest. Skwitowalam zachowanie pana, grymasem i komentarzem w stylu- przyszlam wczesniej i zajelam kolejke przed nim. Rozmowa z doktorem ( moj na szczescie mowi troche po angielsku!) jak zwykle bez zbednych uczuc, skierowanie na rezonans i po krzyku. Uznano, ze skoro gadam, to innych badn mi nie potrzeba ;) 
Jesli chodzi o ceny to
trzeba zaplacic zawsze (30% dla szczesliwcow z ubezpieczeniem jak ja) i pojsc wykupic recepte. Zupelnie mi nie przeszkadza odplatnosc za kazda wizyte, bo daja mi kazde badanie jakiego sobie zazycze( a jestem z tym co lubia sie leczyc samemu i wymagac konkretnych badan). System mi odpowiada, podobno mozna w ratach placic nawet! Przyjeta do sazpitala nie bylam, ale wiem, ze kosztuje duzo! Porod to tez podobno droga impreza! 

Jesli chodzi o  piguly, to dostaje wszystko zapakowane w dawkowe torebeczki.  Takze moge spokojnie nie angazowac glowy! pomylic dawki nie da rady. Poza tym w pobliskiej aptece nawet dawkowanie pisza mi po angielsku zaraz pod japonskim. Nauka znakow na kazdym kroku!

Kolejna fajnosc to to, ze od razu kieruja do specjalisty, jesli iczywiscie jest danego dnia. Boli gardlo- laryngolog, boli noga- ortopeda i tak dalej.

A juz ostatnia fajnosc to to, ze jak daja kroplowke, czy pobieraja krew to tasma ktorej uzywaja jest fajna i nic nie boli jak sie ja odkleja ;) Wiem... szczegolik, ale jak cieszy! ;)

Btw. Pan doktor ponownie nakazal mi zrzucic kilka kilo... gruba ze mnie zaden bo 50 nie przekraczam... ale widocznie za duzo... znowu go nie poslucham, bo ja lubie jesc i tyle. Kiepska ze mnie pacjentka- nie dosc, ze nie slucha zalecen to jeszcze wymaga po swojemu.

I obowiazkowo stroj pielegniarki ;) jak widac wszystko w biegu


Ciag dalszy prawdopodobnie nastapi po kolejnej wizycie, a to juz jutro.

czwartek, 30 stycznia 2014

Sapporo

Moaj historia związana z Japonią ma już około 12 lat. Byłam w kilku miejscach jak jeszcze przyjeżdżałam wakacyjnie, ale odkąd tu zamieszkałam tak naprawdę czasu brakuje na zobaczenie czegokolwiek poza Tokio.
Jak na fankę skoków narciarskich przystało zakupiłam bilety do Sapporo dla siebie i M. Już od poczatku marudził, że stanie się lodowych Peruwiańczykiem... śledził pogode dzielnie już na 2 tygodnie przed wyjazdem zastanawiając sie czy ma tyle ciepłych ubrań i czy ubranie 3 pqar skarpet na raz będzie wystarczająca. Obkupiliśmy go w polar, ciepłe portki itp. Miał być przygotowany.
Sapporo nas zaskoczyło! tylko w pierwszy dzień było -16, reszta dni upłynęła można powiedzieć jesiennie -5 stopni. Bywało nawet 1 na plusie!

Także kulką lodową się nie stał a i hasał pośniegu jak źrebak. Pierwszy raz widział takie ilości śniegu.
 krolowa zasiadła na śniegu jakby to był podgrzewany fotek. Oczywiście w patriotycznej czapce! Dla M czapki nie było bo ma za dużą łepetynę ;)






Na zakupy też poszliśmy ;) H&M to tak naprawdę jedyny sklep tutaj, w którym się ubieram. Przynajmneij marynarki są wcięte w talii i nie wyglądam jak w mnogiej ciąży.
Patriotyczna czapuleńka poszła w odstawkę!


 Obchodziliśmy się po sklepach jak głupki pierwszego dnia. Było zimno więc lepiej było nam wleżć do środka... i zwiedzać sklepy....
Znalazł się i polski akcent! Nalewki jeszcze w Japonii nie widziałam, a tu proszę! i to jaka korzystna cena 990 jenów! Nie kupiliśmy, bo zaraz podreptalismy do muzeum piwa na degustację.
Obok choinkowy tanuki, światełka padły w okolicach jajek... no cóż,...


Taki zestaw degustacyjny piwa Sapporo można było sobei zamowić za całe 500jenów.



Skocznia jak to skocznia wyglądała fajnie. Ludzi zbyt dużo nie było, ale i tak było całkiem przyjemnie. Kibicowaliśmy wszystkim po kolei. Polacy skoczyli ... komentować nie trzeba, ale gwiazdy się pokazały w telewizji. Dowód: 18 sekunda!
Poza nami w sobotę był jeszcze kolega w niebieskiej kurtce i najmniejszy z Tatą.  I oczywiście ekipa skoczków z małą grupką Polaków, którzy nawet nei odpowiedzieli n nasze 'dzień dobry'. Darliśmy się dzielnie!
W niedzielę było nas więcej. Emocje były jak trzeba. Niestety nikt nie kibicował Włochom, więc krzycząc załatwiliśmy sprawę ;) M. uznał siebie za fana skoków!




Były i Japonki kibicujące Polakom! Dziewczyny znały nawet kilka polskich słów! Chyba ze względu na nasze wszechobecne krzyki robiono naszej grupie zdjęcia... Dowód poniżej...


Na kolacje był ramen. Ramen z krabem mi nie podszedł, wolę tradycyjnie ze świnką, miso ramen. Codziennie w innym miejscu, ten sam typ, a smak inny. Kocham ramen!




Ustalone, ze za rok jedziemy znowu.





czwartek, 1 sierpnia 2013

robimy razowiec!

mam absolutnie dość puchatego słodkiego chleba. co prawda jest tu razowe cudo, tez puchate i słodkie... udalo mi się dorwać piękną razową mąkę! zamówiłam ...5kg, a co tam... zużyję. 

Do tego mi pani dołożyła świeże drożdże!! Byłam przekonana, ze tu takowych nie ma, a tu taki numer... mam pół kilo, do zużycia w dwa tygodnie. 

Jakieś pomysły co by tu stworzyć?
 najlepiej takie do zamrożenia, bo damy rady zjeść od razu.



Pierwszy chlebek już rośnie. Wzięłam przepis z fantastycznego bloga Moje Wypieki. większość moich ciast ma tam swoje źródła, ale często dodaję coś od siebie ;)

 http://www.mojewypieki.com/przepis/szybki-i-latwy-chleb-polrazowy

Po około pół godziny prawie się podwoił!



Jadąc po mąkę przypomniałam sobie, że chyba mam drzwi otwarte na oścież....ale już mi się nie chciało wracać... wróciłam po godzinie i wszystko było ;D uff!





sobota, 15 czerwca 2013

spotkanie polonijne w Tokyo

piątkowy wieczór spędziłam w shirokiya, izakayi w shinjuku na polonijnym spotkaniu

coś mnie tknęło, żeby sprawdzić stronę polskiej ambasady w tokyo na poczatku tygodnia, i tak znalazłam ogłoszenie, no i poszłam ;)

spotkanie fantastyczne, poznałam pierwszych polaków mieszkających w japonii poza mną i bratem!
poniżej kilka zdjęć




środa, 29 maja 2013

zapomniany portfel, sciśnieta jak sledzik, czyli i zwykły dzien w pracy

Od czego by tu zacząć?? 
Ach..zapomniało sie portfela rano i zobaczyło dopiero na stacji... wspaniale szybka jazda do domu i spowrotem. od razu po tym prysznic by sie przydał, ale trzeba iść do pracy

Pociąg jak pociąg...pełno po brzegi
Zdjęć nie ma, bo nie było jak ręką ruszyć

Ale za to jest zdjecie cudownej biurowej lampy z piór strusia jak dobrze pamiętam, a w tle fotografia  makoto hirano ( tak wygląda, ale głowy nie dam sobei uciąć)..tiaaa.. taki dobry ze mnie pracownik ;)
moje biurko to to po lewej


Poniżej udoniarnia o swojsko brzmiącej nazwie! Nie byłam w środku, ale na pewno odwiedzę.

Na deser pobliski sklep.... no właśnie! 
gun shop
Jeszcze tydzień go nie było, ale widocznie zapotrzebowanie jest!




sobota, 14 kwietnia 2012

rain!!!!!!!

wczoraj zaczęło kropić, a od nocy już pada....
znikną piękne kwiaty wiśni?? oby nie! nawet nie mam żadnego tegorocznego zdjęcia! kwiatki trzymajcie się ;D

a póki co zawinęłam się w kocyk z książką "Branding in Asia"  druga pozycja do mojego eseju.

Osobom zainteresowanym marketingiem/ brandingiem azjatyckim bardzo polecam! Dobre case studies, przystępny język.



piątek, 13 kwietnia 2012

welcome japan

nareszcie!!!


Po wyjątkowo dokładnej kontroli bagaży- kochana Lufthansa podwyższyła limit do 2 sztuk! znowu w Japonii na 2 miesiące.


Pierwszy posiłek bardzo japoński- wakame soba, czyli zupka z makaronem soba i Undaria pierzastodzielna, glonami po naszemu




Zamierzam spędzić czas w Japonii pisząc ogromną pracę na studia- czytając masę książek ;D, chodząc na lekcje japońskiego ( nbajbliższa już w sobotę rano) oraz słodko leniuchując. Bardzo ambitne plany!!;D


i kwitną wiśnie! jutro po japońskim udam się na małe fotograficzne polowanie.


Póki co fotka z lotniska

środa, 5 października 2011

Part 2. blond girl in Japan? aren't they cold?

jak już pisałam wczesniej dzisiejsza pogoda do najpiękniejszych nie należy. Od rana pada, siąpi...wieje...  zakapturzona, w maseczce i wszelkim ciepłym posiadanym odzieniu wypełzłam do sklepu. Często mnie cos dziwi w Japonii, ale dzis...

Otóż nagle drogę przebiegło mi dziewczątko. Na oko ze 13 lat, już wymalowane w odkrytych plastikowych sandałkach. Rozumiem- deszcz pada..można umyć stopy ;) ale owe dziewczątko postanowiło się odziać w cieplusie spodenki... Fakt przypominały baranią skórkę, futerko też było. Tylko szkoda , że ledwo zakrywały kuperek... Ale z twardo zacisniętymi ustami brnęło po ulicy... Za jakies 5 minut zobaczyłam kolejne dwie sympatyczne Japoneczki w bardzo podobnych spodenkach. Nogi oczywiscie gołe...

Ja nie wiem, zimno im nie jest?? Tak mnie to poruszyło, że wypłynęło na bloga...

Mysląc o moim pobycie tutaj...widziałąm różne rodzaje stylizacji , mniej lub bardziej udane. Jest jedna rzecz, która mnie zadziwia- ogromne skrajnosci. Dzisiaj jest zimno ( 19 stopni plus deszcz), wiele dziewcząt ma odkryte nogi. Usmiechnięte zwłąszcza gdy koło siebie "ciągną" chłopców.

Z drugiej stronypodczas upałów kobiety zasłaniają rece grubymi swetrowymi rękawami. Znaczenie jest mi jasne, troska o jasną skórę. Ale ja duszę sie wtedy w najcieńszej sukience jaką mam...

Ajaja...moja kochana Japonia...

zdjęcie na poprawę humoru - wejscie do sushi baru