wtorek, 11 marca 2014

3 Rocznica Tohoku

iMijaja 3 lata od poteznego trzesienia ziemii. 3 lata od tsunami zalewajacego gospodarstwa domowe. 3 lata od pamietnego Skype z M, kiedy od razu zabralam sie za kupno biletu lotniczego dla niego do... gdziekolwiek byle tylko z dala od Japonii.  Zdazylam juz wstac i oczywiscie wlaczyc Skype, chwilke porozmawiac, aby za moment widziec jak wszystkie polku sie ruszaja i kubki spadaja. M uspokaja, ze przeciez zaraz minie. Tak szybko nie minelo. M wybiegl z domu zabierajac tzw plecak ewakuacyjny. Ja zostalam z na nieszczescie dzialajacym wciaz Skype i tak sluchxalam dzwieku zbitych talerzy, otwirajacych sie dzwi od szafy (wciaz skrzypia...) . Udalo mi sie jeszcze dodzwonic do niego i dowiedziec, ze jest w strefie ewakuacyjnej. Po  kilku godzinach pozwolili wrocic do domu, ale anj telefony ani internet nie dzialaly.  Dopiero nastepnego ranka zadzwonil mowiac, ze i on i moj brat sa cali, mieszkania tez. Na szczescie tam rsunami nie dotarlo. Ale strach pozostal. 

W tym roku pierwszy raz jestem w Japonii podczas rocznicy i w sumie spodziewalam sie obchodow polskiego typu: duzo kwiatow, przemowy itp. Ale przynajmniej tutaj w Atsugi nie ma nic. Ludzie zachowuja sie jak gdyby nic sie nie stalo. Fakt, ze tutaj malo kto zostal ranny.
Jedyny znak rocznicy to bylo 5 minut ciszy w zakladach, no urzedzie podatkowym. Innych znakow nie zauwazylam, wyglada , ze ludzie nie chca pamietac o tych przerazajacych chhwilach.

Przyznaje, ze psychicznie cierpie podczas kazdego trzesienia. Okropne uczucie, gdy rusza sie grunt pod nogami, ktory az do pierwszego przyjazdu do Japonii byl stabilny!  Ostatnio u nas nie trzesie wcale i niech tak zostanie. 
Wszystko powyzej to moje odczucia i przemyslenia, moze i sa nieprawidlowe, ale wlasne.

Ponizej link do fundaji, ktorej mam zaszczyt byc czescia. 
http://myjapan.withtank.com

A tak juz poza rocznica, to wisnie zaczynaja kwitnac, slonce szaleje( moja buzia kwaszona Atredermem to czuje, mimo filtrow), a wiatr zupelnie jak w Danii...

Zapowiadany wieki temu sklepik bedzie mial uroczyste otwarcie w przyszlym tygodniu, po wielkich walkach z ... lenistwem ;) 


środa, 26 lutego 2014

o japonskich szpitalach



Doswiadczenia mam z japonskimi szpitalami jako co prawda pacjent dochodzacy, ale zawsze. Dzisiaj wizyta kontrolna wiec tak przy okazji opis na blogu.

Kazdy pacjent ma swoja elegancka karte i wszystko jest na niej zareejstrowane. Na mojej mam imie z bledem... bo sie zorientowalam jak juz dostalam i wymiana za duzo czasu i emocji by mnie kosztowala. 

Ponizej szpital. Szpital jak szpital, wszystko jest, nie jakos super nowoczesnie, ale lecza dobrze- przynajmniej mnie.  Panstwo ze zdjecia ponizej dbaja o formalnosci, a po prawej to juz chyba najwazniejsza komorka-kasa. Tutaj kazdy placi, z ubezpieczeniem jest przystepnie, bez... coz mialam ten zaszczyt zazadac MRI... co tu duzo mowic ;) wynioslo duzo, ale rezonans otrzymalam w ciagu 30 minut od wejscia do szpitala, wynik niecale pol godziny po zakonczeniu badania.

Ludzi tez sie troche zebralo. Siedzenia mieciutkie, jak jest miejsce to i przespac sie mozna.

Do lekarza najlepiej przyjsc raniutko, to moze i da rade miec wizyte do 10. Nauczona polskim doswiadczeniem tym razem przyjechalam do szpitala p 6:40! 
Bylo pusto, nawet pudelka na karty pacjenta nie byly wystawione. szybki pomiar cisnienia i mozna wrzucic karte do skrzynki. udalo mi sie byc pierwsza, ale zaraz po mnie  wpadlo kart na oko 15. widac noc byla ciezka.
Wspomniana skrzynka na karty pacjenta. Wrzucasz karte i czekasz... czasem dlugo! 


Do 12 u mnie przyjmowani sa pacjenci w wiekszosci bez wczesniejszego umowienia, chociaz mi zawsze udaje sie zaklepac kolejna wizyte rano.

Czym sie rozni japonski szpital( moge mowic tylko o tych, do ktorych chodze) od polskich?  Przynajmniej w moich az tak glosno nikt nie narzeka. Oczywiscie zdarzaja sie glosni komentatorzy. Dzisiaj na przyklad widac zdenerwowany pan oznajmil, ze jak to on ma byc przyjety po mnie... Moj szpital jest na wsi, wiec do obcych nikt przyzwyczajony nie jest. Skwitowalam zachowanie pana, grymasem i komentarzem w stylu- przyszlam wczesniej i zajelam kolejke przed nim. Rozmowa z doktorem ( moj na szczescie mowi troche po angielsku!) jak zwykle bez zbednych uczuc, skierowanie na rezonans i po krzyku. Uznano, ze skoro gadam, to innych badn mi nie potrzeba ;) 
Jesli chodzi o ceny to
trzeba zaplacic zawsze (30% dla szczesliwcow z ubezpieczeniem jak ja) i pojsc wykupic recepte. Zupelnie mi nie przeszkadza odplatnosc za kazda wizyte, bo daja mi kazde badanie jakiego sobie zazycze( a jestem z tym co lubia sie leczyc samemu i wymagac konkretnych badan). System mi odpowiada, podobno mozna w ratach placic nawet! Przyjeta do sazpitala nie bylam, ale wiem, ze kosztuje duzo! Porod to tez podobno droga impreza! 

Jesli chodzi o  piguly, to dostaje wszystko zapakowane w dawkowe torebeczki.  Takze moge spokojnie nie angazowac glowy! pomylic dawki nie da rady. Poza tym w pobliskiej aptece nawet dawkowanie pisza mi po angielsku zaraz pod japonskim. Nauka znakow na kazdym kroku!

Kolejna fajnosc to to, ze od razu kieruja do specjalisty, jesli iczywiscie jest danego dnia. Boli gardlo- laryngolog, boli noga- ortopeda i tak dalej.

A juz ostatnia fajnosc to to, ze jak daja kroplowke, czy pobieraja krew to tasma ktorej uzywaja jest fajna i nic nie boli jak sie ja odkleja ;) Wiem... szczegolik, ale jak cieszy! ;)

Btw. Pan doktor ponownie nakazal mi zrzucic kilka kilo... gruba ze mnie zaden bo 50 nie przekraczam... ale widocznie za duzo... znowu go nie poslucham, bo ja lubie jesc i tyle. Kiepska ze mnie pacjentka- nie dosc, ze nie slucha zalecen to jeszcze wymaga po swojemu.

I obowiazkowo stroj pielegniarki ;) jak widac wszystko w biegu


Ciag dalszy prawdopodobnie nastapi po kolejnej wizycie, a to juz jutro.

piątek, 14 lutego 2014

śnieżne walentynkasy

Romantyczka ze mnie żadna, a i pogoda nie sprzeja nastrojowi. Od rana sypał śnieg... i tak sypał i sypał, aż trzeba było wytoczyć się z domu. Tak zwyczajnie napchaliśmy się sushi z frytkami... niestety... tutejsze suszarnie maja wspaniałe frytensy! Do tego 3 rodzaje ciasta... sernik z cynamonem, nowojorski sernik i sponge cake z kremem truskawkowym. Nawet im to wyszło, bo wsunęłam więcej niż jedno... M  wolał ryż.
Zdjęć ciast nei będzie, bo za szybko zniknęły, ale serco przypominający stwór poniżej. Jak widać mój strój był daleki od romantycznego ;D Z powodu śnieżycy linia sushi była prawie pusta!! Wiec zamawialiśmy tylko to co chcieliśmy, bez dodatkowego dobierania z taśmy. Opchałam się tuńczykiem, a M jak zwykle awokado!

Panów jak poniżej minąłam chyba z 10 dzisiaj. Zakładanie łańcuchów na opony było dziś bardzo modne.


A i jest królewicz!
Tyle śniegu to i bałwan być musi. to już drugi w tym roku! Snieg dzisiaj pierwsza klasa, chyba trzeba do Soczi wysłać. Lepił się pięknie. 



A po zabawie czas do sklepu. Wyszłam zadowolona, bo wróciły moje ulubione Pocky. Oblewane czekoladą o smaku zielonej herbatki. Uwielbiam! Od razu kupiłam zapas, co by znowu ich nie ukryli... Kit Katy też wzięłam bo sa super dobre.
Otwarte Pocky są ślicznie zielone, chrupiące i w ogóle! Moej ulubione słodycze!

A jutro ma padać...

niedziela, 9 lutego 2014

Super duper pędzlo-oczyszczacz z DAISO Detergent for Puff and Sponge

Do tej pory prałam ukochale Eco Tools pędzle w szamponie dla dzieci. Jakis tam pierwszy lepszy z półki dla dzieci. Że niby miał je dokładnie myć. No mył, ale chyba nie do końca. Potem zmieniłam szampon dzieciowy na kolejny dzieciowy, ale taki bez silikonów itp z iHerbu. Włosy myje swietnei to dlaczego by nie miał tego samego robić pędzlom. No i mył, nawet dobrze. Ale wujek Google zmusił mnie, żeby go odwiedzić i tak oto odkryłam cud...  Tanie to jak barszcz, nie śmierdzi i do tego świetnei czyści pędzle. Właściwie to czyszczą się same.
Znalazłam go w Daiso, 80ml za całe 105 jenów. A do umicia kilku pędzli wystarczy ze 20 kropli.


Poniżej cała historia kąpieli. Pędzle zezwoliły na pokazanie ich w tak intymnym momencie! ;)


 Po ostatnim użyciu do bebiszona nie umyłam, bo przez ostatni tydzień nakładałam palcami. Tak sobie czekały aż się ktoś nad nimi zlituje i oto przyszedł ten dzień.
Hop siup do wody!


Woda po umyciu wszystkich... Cóż bebiki brudzą pędzle! 


Czyściutkie i bez zadnego zapachu wysychają.


Jestem super hiper zadowolona, bo i kto by nie był? 105 jenów to całe 3zł... A podejrzewam, że przy codziennym myciu pędzli płynu wystarczy na mniej więcej 2 miesiące.
Nie używam wszystkich pędzli na raz ;) Te czarnuchy to są jakieś zwykłe z chyba z Buy In Coins. Używam bardzo rzadko. Na codzień świetnie służą mi Eco Toolsy.

Recenzję tego samego produktu można przeczytać tutaj (zdjecia są oczywiście ładniejsze...)

sobota, 8 lutego 2014

DHC Deep Cleansing Oil kontra Hada Labo Cleansing Oil

Rzecz będzie o dwóch ulubionych olejkach do zmywania gęby.






Już wiadomo, ze lubię DHC, zwykle kupuję wersję 70 ml przy kazdym wyjeździe. Takie cudo starcza mi na około miesiąca codziennego używania.
Olejek nie jest tłusty i fantastycznie zmywa makijaż. Nie podraznia mi oczu, ale zaznaczam, ze nie miewam z tym problemu. Po prostu je zamykam ;D Po zmyciu nei zostawia tępej ani na odwrót tłustej warstwy. Ideał!  Nie jest super tani, ale da się przeżyś. Działa wyśmienicie więc kupuję od dłuższego czasu. Dla mnie wystarczy 1,5 pompki, ale ja mam małą gębę. Jak okulary to dziecięce, jak mi odbije  i chcę wyglądać jeszcze bardziej obco, alebo panuej grypa to zakładam maseczkę, no jasne, ze rozmiar dziecięcy ;D

Zmywa bebiszony! cera po nim jest czysta i świeża. Co prawda jakość pewnej pupci straciła ponad 20 lat temu, ale nie jest tak najgorzej.



Wersja od Hada LAbo to 200ml olejku, który starcza na mniej więcej 3-4 miesiące. Zalęży jak często używam. Zmywa dobrze, ale jakoś wolę DHC. Nie jest tłusty i też nie podrażnia mi oczu.

Nie lubię duzych opakowań, które używam i używam i końca nie widac... a M* nie lubi olejów.

Przyznaje, że przeważnie mam oba w łazience i używam w tego, ktory pierwszy w ręce wpadnie.
Opakowanie 200ml kosztuje niewiele więcej niż DHC 70ml- spora różnica.

Podsumowując oba olejki sa fajne, wad nie mają. Będę używać  i polecać.


Kupiłam płyn do demakijażu Bifesta Bright Up durnie skopiowany od Anny. I owszem, zmywa porządnie, ale chyba jest nie do zdarcia! 300ml! Pompka jest opętana, płyn wyskakuje szybko i pędzi jak szalony, zalałąm pół podłogi ;D szybciej się skończy. Nie powinnam narzekać, bo robi to co ma robic. Wypróbuję inne rodzaje. I odziwo wszystkei 3 radzą sobie z tuszem Kiss me Heroine bez tarcia i łez... a mieszanka olejku rycynowego z olejami sobie nie radzila...


niedziela, 2 lutego 2014

Luksusy z drugiej ręki

Lumpy lubię, zawsze lubiłam i chyba mi tak pozostanie.  I dobrze, bo japońskie second handy są całkiem niezłe. Rzadko mi się zdarza wyjść tylko z tym z czym przyszłam... Mój portfel kwiczy już przed wejściem, ale udaję że nie słysze- słuchawki w uczy i wchodzimy.

Ostatnie dwa nabytki to torba lacosty z szarego dżerseju. Tylko po co krokodyl jest biały? Zajeło mi 3 dni, zeby go upaćkać... I Wór od American Apparel z jasnego denimu. Obie ogromne i mieszczą więcej niż mogę unieść. Czyli biorę siłownie ze sobą ;D





A i nawet można usiąść na kocie! nie kupiłam,  kilka rozmiarów za duże ;D


Dzisiaj znowu polazłam w swoje ulubione miejsce i wróciłam ze skórzaną ramoneską i mała skórzaną torebką. Oficjalnie moja szafa jest przepełniona.

Do tego dorwałam płukankę do włosów w kolorze... różowym i ponizej efekty.  Zużyłam 2 paczki, a i tak nie wyszło równo. Czas przerzedzić czuprynę, albo skrócic!
Jutro dołożę jeszcze jedną warstwę co by było żywsze. Co mnie napadło na zmianę koloru, pojęcia nie mam. Szybko nałożyłąm farbę, żeby mi nie minęło ;D Noszę się ostatnio na ciemno, więc kolor szalony 
 pasuje.






czwartek, 30 stycznia 2014

Sapporo

Moaj historia związana z Japonią ma już około 12 lat. Byłam w kilku miejscach jak jeszcze przyjeżdżałam wakacyjnie, ale odkąd tu zamieszkałam tak naprawdę czasu brakuje na zobaczenie czegokolwiek poza Tokio.
Jak na fankę skoków narciarskich przystało zakupiłam bilety do Sapporo dla siebie i M. Już od poczatku marudził, że stanie się lodowych Peruwiańczykiem... śledził pogode dzielnie już na 2 tygodnie przed wyjazdem zastanawiając sie czy ma tyle ciepłych ubrań i czy ubranie 3 pqar skarpet na raz będzie wystarczająca. Obkupiliśmy go w polar, ciepłe portki itp. Miał być przygotowany.
Sapporo nas zaskoczyło! tylko w pierwszy dzień było -16, reszta dni upłynęła można powiedzieć jesiennie -5 stopni. Bywało nawet 1 na plusie!

Także kulką lodową się nie stał a i hasał pośniegu jak źrebak. Pierwszy raz widział takie ilości śniegu.
 krolowa zasiadła na śniegu jakby to był podgrzewany fotek. Oczywiście w patriotycznej czapce! Dla M czapki nie było bo ma za dużą łepetynę ;)






Na zakupy też poszliśmy ;) H&M to tak naprawdę jedyny sklep tutaj, w którym się ubieram. Przynajmneij marynarki są wcięte w talii i nie wyglądam jak w mnogiej ciąży.
Patriotyczna czapuleńka poszła w odstawkę!


 Obchodziliśmy się po sklepach jak głupki pierwszego dnia. Było zimno więc lepiej było nam wleżć do środka... i zwiedzać sklepy....
Znalazł się i polski akcent! Nalewki jeszcze w Japonii nie widziałam, a tu proszę! i to jaka korzystna cena 990 jenów! Nie kupiliśmy, bo zaraz podreptalismy do muzeum piwa na degustację.
Obok choinkowy tanuki, światełka padły w okolicach jajek... no cóż,...


Taki zestaw degustacyjny piwa Sapporo można było sobei zamowić za całe 500jenów.



Skocznia jak to skocznia wyglądała fajnie. Ludzi zbyt dużo nie było, ale i tak było całkiem przyjemnie. Kibicowaliśmy wszystkim po kolei. Polacy skoczyli ... komentować nie trzeba, ale gwiazdy się pokazały w telewizji. Dowód: 18 sekunda!
Poza nami w sobotę był jeszcze kolega w niebieskiej kurtce i najmniejszy z Tatą.  I oczywiście ekipa skoczków z małą grupką Polaków, którzy nawet nei odpowiedzieli n nasze 'dzień dobry'. Darliśmy się dzielnie!
W niedzielę było nas więcej. Emocje były jak trzeba. Niestety nikt nie kibicował Włochom, więc krzycząc załatwiliśmy sprawę ;) M. uznał siebie za fana skoków!




Były i Japonki kibicujące Polakom! Dziewczyny znały nawet kilka polskich słów! Chyba ze względu na nasze wszechobecne krzyki robiono naszej grupie zdjęcia... Dowód poniżej...


Na kolacje był ramen. Ramen z krabem mi nie podszedł, wolę tradycyjnie ze świnką, miso ramen. Codziennie w innym miejscu, ten sam typ, a smak inny. Kocham ramen!




Ustalone, ze za rok jedziemy znowu.